Bu mektup sana…

Hani eskiden canım dediğim sen vardın ya işte ona bu mektup… Belki hüzünlenirsin diye gözyaşlarımı akıtmadım korkma mektuba… Bakarsın hatanı anlarsın incitmezsin bir daha kalpleri diye yazıyorum. Korkma ben alıştım yaşamaya senin bıraktığın o kırık kalple… Şimdi nerdesin ne yapıyorsun kimin elini tutuyorsun ya da kime aşkım diyorsun bilmiyorum...

Ama sakın incitme onların kalplerini…

Benim suçum demek ki seni çok sevmemmiş…

Yoksa sen bunları yapacak biri değildin, belki de…

Hatırlıyor musun o günleri hani birbirimize

seni çok seviyorum derdik…

Ne kadar güzeldi o günler sana anlatamam çünkü anlamazsın!

Hiç düşündün mü bilmiyorum bensiz yapabilir mi acaba diye. Ama hiç zannetmiyorum çünkü sen bencil bir kalp taşıyorsun biliyorum… Hani senin için her şeyi yaparım derdim, bende yaparım derdin hatırlıyor musun? Ama sen hiçbir şey yapamazsın çünkü sen sadece arkadan vurursun… Belki hüzünlenmişsindir, dur bekle pencereden dışarıya bak gözünü kapat.

Ve biraz bekle…

Evet, unuttun değil mi yazdıklarımı!

Hayır deme kendini kandırırsın, beni kandırdığın gibi… Bu arada bizim şarkımız vardı hatırladın mı? Ben hiç unutmadım ki çünkü hep onu dinliyorum…

Yalnızlık…

Bilir misin bu duyguyu?

Ben çok iyi bilirim çünkü aldatan bir kadın gibidir yalnızlık… Karanlığı bilir misin peki? Çok çaresiz kalırsın hani tutunacak dalın kalmaz ya işte öyle bir şey… Nerden bileceksin ki!

Şimdi ben hem yalnızlığı hem de karanlığı yaşıyorum senin umurunda olmasa da…

Belki geri dönmek isteyeceksin bana

Sanacaksın ki bende döneceğim sana

Ama yanılıyorsun, sana bir sözüm var ve tüm cesaretinle kazı beynine;

 BAZI ŞEYLER AFFEDİLEMEYECEK KADAR BÜYÜKTÜR, AMA AFFETMEK BÜYÜKLÜKTÜR… SENİ AFFETMEK BÜYÜKLÜKSE, BIRAK YALAN DÜNYADA BEN KÜÇÜK KALAYIM!

  Evet… Bir şelale kadar hırçın geldi sana belki yazdıklarım; ama su kadar berrak duygularımla akıttım sayfaya merak etme! Sen zaten merak etmezsin ki...!

 

Sana cesaret vermesin, çaresiz kalışım.
Şimdilik çok güzelsin ve sen kazandın.
Bir gün pişman olup beni ararsın,
Unutma! ben o eski ben değilim.

Ben değilim, sana şarkılar yazan.
Ben değilim, hasretin ile yanan.
Ben değilim, yokluğunda ağlayan.
Unutma! ben o artık eski ben değilim.

 

 

Sevgilim övün şimdi yarattığın eserinle
Bu ben değilim olamam ağlayan gözlerle
İlk defa sevdim delice bu son olur olmaz
bir daha...

Genç adamın biri,
Dermiş babasına her gün;
Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi
Baba, itiraz eder,
Olmaz öyle çok dost, hakikisi
Belki bir, belki iki,
Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...
Devam eder durur konuşma...
Aralarında başlar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Dostun hakikisini anlamaya...
Bir akşam bir koyun keserler
Ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna.
Çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala,
Dıştan böyle sanılmakta.
Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna,
çalar kapıyı.
O dost, bakar ki bir çuvala
hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır.
Evlat geriye döner.
Ama içten yıkılır...
Babasına dönerek; haklıymışsın baba der.
Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.
Baba hayır Evlat der, benim bir dostum var bildiğim.
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona.
Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar.
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar...
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye.
Bir çukur kazarlar birlikte,
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
Üzerine de serpiştirirler toprak.
Belli olmasın diye
dikerler sarımsak...
Genç adam gelir babasına;
Baba, işte dost buymuş diye konuşunca,
Babası; daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarın git Ona, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona,
işte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi.
Sonra gel olanları anlat bana...
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
Der ki tokadı yiyen DOST;
Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını
böyle iki tokada!
Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile Seni
Sevmeli...
Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile Sana
Sarılmalı...
Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile Sana Dayanmalı...
Dost dediğin;
fanatik olmalı;
Bütün dünya seni üzdüğünde Sana moral vermeli.
Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli
Ve ağladığında, seninle ağlamalı...
Ama hepsinden daha çok;
Dost matematiksel olmalı;
Sevinci çarpmalı...
Üzüntüyü bölmeli...
Geçmişi çıkarmalı...
Yarını toplamalı...
Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı...
Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı...
Cehennemde Ateş Yoktur Herkes Ateşini Dünyadan Götürür.....İşi bitince seni bir tarafa atmamalı

unutma!
yüreğinde bir ismin imzası var
ve sen onu silemezsin

söküp atamazsın ne kadar uğraşsan da
seninle beraber büyür ıcındekı sızı
ilk önce onu hissedersin
başkasına dokundugunda...

unutma!
bir kere sevdin mi
uzun uzun yanarsın
sitemler.. öfkeler birikirken ıcınde
sen azalırsın.
dilinde küfür elinde kadeh eksik olmaz
günler böyle geçer. alışırsın...

unutma!
sabahlar artık gecikir.
ister sağa dön ister sola
gözüne uyku değil gidenin hayali gelir...
kendini şiirlere verirsin
elin sigaraya gider her on dakika da bir
fena zehirlenirsin...

unutma!
bir süre güvenmeyeceksin kimseye
kandine sığınacaksın
aşk konuşulduğunda sen susacaksın
of'larla ah'larla başlayacaksın her cümleye
çevrende senden başka herkes haksız olacak
senin haklılığınsa çaresiz gidecek çöpe..

unutma!
bir gün kaldığın yerden başlayacaksın
biri seni bulacak...
önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan
biraz ürkeceksin.
ne kadar dirensen de nafile
insansın sonuçta, seveceksin....

eski acılara bakıp da küsme sevdalara
gavura kızıp da oruç bozulmaz
sök at kafandan acaba'ları!
bir kemik aynı yerden
iki defa kırılmaz..

artık kararmaz gecelerin.
bir daha yaşlar akmaz gözünden.
sabahların gecikmez.
kim bilir ağladığın günlere gülersin
bir defa öldün ya zamanında?
bir daha ölmezsin...

 

 

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

Unuttu dediler
Hiç sevmedi dediler
Gücendim yar

Yalanmış dediler
Bir anlıkmış dediler
Kırıldım yar

Aldatıyor dediler
Aldırmıyor dediler
Yıkıldım yar

Deli gibi yürekten sevmeli
Uğruna dünyaları vermeli
İnciltmemeli sevenleri
Değerlerini bilmeli

Unutmamalı o güzel günleri
Anılarla gönülleri hoş tutmalı
Avutabilmeli

Bembeyaz sokaklar bembeyaz

******bir gece...*******

***Önümde beyaz bir sayfa.***

**Açsam sen olmayacaksın,**

****Açmazsam ben...****

*Beni bekleyen sonsuz bir ışık*

*Yaksam sen yanacaksın,,*

*yakmazsam ben donacağım*

dokunmayın artık bana,acıtmayın,kanatmayın yüreğimi...

yüksek duvarlar örüyorum yine yeniden,

pencereleri ve kapısı olmayan yüksek duvarları olan bi sığınak,

arkasında kendimi güvende hissedeceğim bi yer,

belki uzak,  sevenlerden ve sevdiklerimden

ama en azından sessiz,sakin,  huzurlu,belki yalnız ama,

artık zamanı gelmişti,

 

çok şeymi istedim hayatttan,

bir damla huzur ve mutluluk,çok gördünüz

artık biliyorum ne huzur var nede mutluluk

duvarların önünde ve arkasında..

artık sadece yalnızlık...

 

Ve sizi azat ediyorum hürsünüz dünyalar kadar....

                                                                        

 

 

Herkes Gülüşümü Görüyor..Kimse savaşımı görmüyor..Herkes sesimi duyuyor..Düşündügümü kimse bilmiyor...Herkes yazdiklarimi okuyor..Gözyaşlarimi kimse görmüyor...Herkes beni tanidigini saniyor..Ama kimse benim kim oldugumu bilmiyor....

Gel seninle bir pazarlık yapalım

herşeyimizi paylaşalım

Önce su'dan başlayalım

Masmavi denizler,uçsuz bucaksız okyanuslar,derin göller senin olsun

Bana GÖZLERİNİ ver

Ben bilmem öyle süslü sözleri

Al lügattaki bütün güzel sözler senin olsun

Bana SENİ SEVİYORUM yeter

Alfabeden en güzel sözü yazmak için 29 harfe gerek yok

Al 26 sı senin olsun bana SEN yeter...

          Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

 Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.
                                                               

 Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

 ''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

 Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

 Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...

 Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

 Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

 Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

 Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
                                                                  

 Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

 Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

 Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

 Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

 Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

 Nereden bileceksin?

                                                          

 Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.

 Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.

 Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni..

 Ama sen hiç benimle olmadın ki...
YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN...

Seni Seviyorum Cevapları "Seni Seviyorum" : Teoride mi? Pratikte mi?. "Seni Seviyorum" : Havalardandır, Banada Oluyor Bazen.. "Seni Seviyorum" : Neden? Bende Benim Bilmediğim Birşeyler mi Gördün?. "Seni Seviyorum" : Çok Hoş... Peki Başka Ne Gibi Hünerlerin Var?. "Seni Seviyorum" : Üzülme, Zamanla Geçer.. "Seni Seviyorum" : Hadi ya Çok ilginç.. ee Sonra.... "Seni Seviyorum" : Olur, Sarayım mı Burada mı Seveceksin?. "Seni Seviyorum" : Yeni Parola Bu mu, Ben Ne Diyecem Peki?. "Seni Seviyorum" : Güzel... Peki Başka Çeşidin Veya Şuben Var mı?. "Seni Seviyorum" : Allah Razı Olsun.. "Seni Seviyorum" : İyide Bunun Sosyal Güvencesi, Sigortası Falan Var mı?. "Seni Seviyorum" : Yemin et.. "Seni Seviyorum" : Ömrünü, Enerjini Daha Faydalı işler için Harcasana Canım.. "Seni Seviyorum" : Elinden Başka Bir Halt Gelmez ki Zaten..

-

Hep hasrettirler sevgiliye,

Uzak bakarlar evliliğe,

Onlar için tek hediye,

Karşılıktır kalpteki sevgiye.

Sözüm karşılıksız sevenlere.

 

Hayal dünyaları çok geniştir,

Hepsi felekten sille yemiştir,

Onlar için aşk direniştir,

Allah'ım sen bu düzeni değiştir.

 

Neden günahtır onlara sevmek.

Tek suçları gönül vermek,

Haram olmuş sanki gülmek,

Sözüm karşılıksız sevenlere.

 

Irmak gibi berraktır gönülleri,

Bülbül gibi öter dilleri

Mecnundan büyüktür sevgileri,

Sözüm karşılıksız sevenlere.

HAYATA DAİR HER ŞEY

ERTELENMİŞ BİR SEVGİ BORÇLUSUN BANA HAYAT,SIMSICAK KAVUŞMALAR BORÇLUSUN,,

  HİÇBİR ZAMAN KARŞI ÇIKMADIM SANA YÜREKLERİ SARAMIŞ İNSANLAR İÇİNDE BİLE.

YAŞADIĞIM ACILAR VAR VE BEN ONLAR KADAR VAROLDUM,

  YAŞAMADIĞIM ACILARIDA YAŞATACAKSIN BİLİYORUM ZAMANI GELDİĞİNDE...AMA YİNEDE YALNIZLIĞIMLA YAŞIYORUM SENİ...

İŞTE SENİN FARKINDA OLMADAN YARATTIĞIN ESERİM BEN.KARŞINDAYIM..

   DESEMKİ TERKEDİP GİDİYORUM SENDE OLAN YAŞANMIŞLARI,UMURSARMISIN ACABA???

ZATEN HEP İTİLMİŞ DUYGULARIN GÖLGESİNDE YAŞANIYOR EN ACI AŞKLAR,İNSAN ÖNCE BEYNİNDE SEVİYOR

  ÖNCE BEYNİNDE HAYKIRIYOR  TÜM SEVGİ SÖZCÜKLERİNİ,SONRA SONRASI YOK İŞTE....

HEP İÇİNDE TUTUYOR BİR ÖMÜR BOYU;

ANLASANA ERTELENMİŞ BİR SEVGİ BORÇLUSUN BANA HAYAT,DENİZİ MAVİ OLARAK İLK KEZ BULUTLARI BEYAZ OLARAK HATIRLIYORUM  HALA.

  

   ÖPTÜĞÜM İLK KİŞİ KAYITLARDAN SİLİNDİ ,İLK TİTREYEREK TUTTUĞUM EL İSE HALA MEYDAN DA YOK...

SORGULAYAMADIĞIM SADECE ÇOCUKLUĞUM KALDI BİRDE MASUMCA SEVEN YÜREĞİM VE GECENİN KARANLIĞI KALDI ELLERİMDE.......

 

    DİĞER TÜM DEĞERLERİM KAYIP GİTTİ ELLERİMİN ARASINDAN SİNSİCE.

BANA İNAT TÜM YAŞATTIKLARIN HEP ŞAHİTSİZ,HEP SOĞUK GÜLÜŞLERDE KALDI ARTIK

    TÜM GEÇMİŞİME İNAT TÜM SATIRLARA İNAT ...SAKIN UNUTTUM SANMA.

ERTELENMİŞ BİR SEVGİ BORÇLUSUN BANA HAYAT BEN UNUTMADIM SAKIN SENDE UNUTMA!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

   "YA ÜMİTSİZ YADA ÜMİT SİZSİNİZ

               YA ÇARESİZ YADA ÇARE SİZSİNİZ"

          istanbul’da üniversitede okuyan genç kiz ankara’daki babasina telefon eder:

- baba, merhaba. ben lale….

- oooo. güzel kizim benim. nabersin bakalim?

kiz aglamaya baslar; babasi ise üzüntü ve meraktan kafayi yemektedir:

- nooldu kizim? anlatsana

- murat evi terketti. bosanmak istiyormus

- ne evi lan? ne bosanmasi? sen ne zaman evlendin de bosaniyorsun?

- hani senin hiç hoslanmadigin esrarkes çocuk vardi ya. ben onunla evlendim.

- iyi halt ettin, zilli. neyse, artik yapacak bi sey yok. versin mahkemeye, hemen bosanin.

- bosanalim ama benden 10 milyar istiyor. eger vermezsem, iyi zamanlarimizda çektigi çiplak fotograflarimi internetten herkese yollayacakmis.

- püüh. rezil.. çiplak fotograf çektirdin, öyle mi?

- ama babacigim. o benim kocamdi. ne biliyim böyle bir pustluk yapacagini.

- peki. olan olmus artik. yarin havale ederim parayi. ögleden sonra bankaya gidip çekersin; sonra da alip yakarsin o kahrolasi fotograflari.

- sagol baba. eeee. şey…bi de kürtaj için 2 milyara ihtiyacim var.

adam artik iyice fenalasir. boguk bir sesle konusur:

- kürtaj mi? bi de hamile mi kaldin o çocuktan sen?…

- aslinda ondan degil. zenci bi çocuk vardi. zaten o yüzden ayriliyoruz ya..

adam bayilmak üzeredir. nabzi yükselir, tansiyonu düser, artik inleyerek konusmaktadir

- biz seni oraya okumaya yollamistik. sen ne haltlar çevirmissin. allahim. nedir bu basimiza gelenler. okulu bititir bitirmez ankara’ya dönüyorsun, yoksa kirarim bacaklarini.

- istersen hemen dönebilirim babacigim. ben geçen yil okuldan atildim
çünkü.

adam masanin üzerindeki soguk su dolu sürahiyi basindan asagiya devirir ve ancak bu sekilde konusmasini sürdürebilir:

- okuldan mi atildin? hani birlikte avukatlik yapacaktik, zilli? eh ulan? sen hele bi gel buraya. ben sana yapacagimi bilirim. evden disariya adim attirmiycam sana. ilk isteyenle de evlendiricem.

- o is zor be baba. biliyorsun, moda oldu, artik evlenmeden önce esler birbirlerinden saglik raporu istiyorlar…pek iyi bi rapor sunacagimi zannetmiyorum ben.

- allahim, çildiracagim. bir de cinsel hastaliklar haaa. kesin o zencidendir.

- çok pis arkadaslari vardi. bilmem artik hangisinden kapmisimdir..

güüüm diye bir ses duyulur. adam kisa bir süre için kendinden geçmistir; ancak hemen kendisini toparlayip tekrar telefonu alir.

- hemen bu aksam dayini yolluyorum oraya. seni alip gelecek. adresini ver bakiyim.

- mahmutpasa karakolu’ndayim. gelirken kefalet için de biraz para getirsin yaninda.

- karakol mu? bi de karakola mi düstün layyynnn? ne yaptin?

- dün kafam çok bozuktu, çok içmisim. araba kiralayip dolasmaya çiktim. o kafayla arnavutköy’de kokoreççi dükkanina girdim. ama neyse ki kimse ölmedi. dükkan sahibiyle kiralik araba firmasina biraz para vermek gerekir sanirim.

adam artik iyice fenalasmistir. hatta fenalasmak ne kelime; adeta kahrolmustur. telefonda kisa bir sessizlik olur. kiz tekrar konusmaya baslar:

- Babacigim. sakin üzülme. bütün bunlar bir sakaydi. ben sadece sinifta kaldigimi söylemek için aramistim…

bunun üzerine adam sevinçle ve mutlulukla haykirir:

- Canin sagolsun be güzelim, bosveeerrr. okul da neymis? hiç mühim degil, tatli canin sagolsun senin..:):):)

       Hesaplama Hatası

Dünyanin en komik kazasi: Bir duvarci ustasinin santiyede yazdigi mektup:
Sayin santiye sefim;
Is kazasi tutanagina planlama hatasi diye yazmistim. Bunu yeterli görmeyerek ayrintili anlatmami istemissiniz. Su anda hastanede yatmama neden olan olaylar aynen asagida anlattigim gibi olmustur:

Bildiginiz gibi ben bir duvar ustasiyim. Insaatin altinci katindaki isimi bitirdigim zaman biraz tugla artmisti. Yaklasik 250 kg kadar oldugunu tahmin ettigim bu tuglalari asagiya indirmek gerekiyordu.

Asagiya indim, bir varil buldum, ona saglam bir ip bagladim ve ardindan altinci kata çiktim. Ipi bir çikriktan geçirip ucunu asagiya saldim. Tekrar asagiya indim ve ipi çekerek varili altinci kata çikardim. Ipin ucunu saglam bir yere baglayip tekrar yukari çiktim. Bütün tuglalari varile doldurdum. Asagi indim, bagladigim ipin ucunu çözdüm. Ipi çözmemle birlikte birden kendimi havalarda buldum. Nasil bulmayayim? Ben yaklasik 70 kiloyum. 250 kilogram varil süratle asagiya düserken beni yukari çekti.

Heyecan ve saskinliktan ipi birakmayi akil edemedim. Ben yukari çikarken yolun yarisinda, asagi inmekte olan tugla dolu varille çarpistik. Sag iki kaburgamin bu sirada kirildigini saniyorum. Tam yukari çikinca, iki parmagim iple beraber çikriga sikisti; Parmaklarim da bu sirada kirildi. Bu esnada yere çarpan varilin dibi çikti ve tuglalar etrafa saçildi.

Varil hafifleyince, bu sefer ben asagi inmeye varil ise yukari çikmaya basladi ve yolun yarisinda yine varille çarpistik!.. Sol bacagimin kaval kemigi de bu sirada kirildi.

Yere inince can havli ile ipi birakmayi akil ettim. Bu sefer de basimi yukari kaldirdigimda bos varilin süratle üzerime geldigini gördüm!...

Kafatasimin da böyle çatladigini saniyorum. gözümü hastanede açtim...

.: Hamile Kadin :.

Küçük bir çocuk, hamile bir kadinin karnina dokunarak:
- Ne var sizin karninizda teyze,
Kadin:
- Çocugum var evladim, diye cevap verir.
- Sizin çocugunuz mu?
- Evet
- Onu seviyor musunuz?
- Evet
- Çok mu seviyorsunuz?
- Evet evladim.
- Öyleyse neden yediniz?

.: imammm :.

Köyün birinde imam bir köylünün kizina asik olmus.Bakmis böyle olmayacak annesine babasina söyleyip kizi istetmis.Ama ne yazik ki kizi vermemisler.
Bunun üzerine imam çok üzülmüs.Bu halde camiye gitmis ve ezan okumadan önce 'TÜM SEVIPTE KAVUSAMAYANLARA GELSIN' demis....

.: Çorap :.

Ayaklari çok fena kokardi. Bir gün bir arkadasina, birlikte tiyatroya gitmelerini teklif etti.
- Hay hay, dedi arkadasi. Ama eve git, ayaklarini yika ve temiz bir çorap giy. Söz mü?
- Söz...
Tiyatroya gittiler. Yerlerine oturdular. Aradan bes on dakika geçmeden etrafindakiler mendillerini burunlarina götürmeye basladi.
- Hani söz vermistin, dedi arkadasi.
- Vallahi degistirdim, dedi ve ekledi:
Inanmazsan diye kirlileri de cebime koydum. Iste burada!...

 .: abdest :.

BIRGÜN HOCA HERZAMANKI GIBI NAMAZINI KILMAK IÇIN ABDEST ALMAYA HAZIRLANIR.ABDESTINIDE KÖYÜN MEYDANINDAKI ÇESMEDEN ALMAKTADIR. HOCAYI ABDEST ALIRKEN IZLEYEN KÖYLÜLER BAKARLAR KI HOCA DEFALARCA ÜST ÜSTE ABDEST ALMAKTADIR.SASIRIRLAR VE SEBEBINI MERAK EDERLER VE HOCAYI IZLERLER.DAHA SONRA HOCA NAMAZINI KILMAK IÇIN CAMIYE GIDER.HOCA NAMAZ KILARKEN GÖRÜRLERKI NAMAZ ESNASINDA IKIDE BIR GÜLÜP DURUYOR BUNUN ÜZERINE AHALIDEN BIRI DAYANAMAYIP
-HOCAM,NAMAZDA GÜLÜYORSUNUZ ABDESTINIZ BOZULDU NAMAZDA GITTI DER
HOCANIN CEVABI ISE,
-YAHU ÖNEMLI DEGIL YEDEKTE BIR KAÇ ABDESTIM DAHA VAR DER

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

 Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

 Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

 Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....

 Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

 Hayatı ıskalamaya lüksün yok senin.....
..............................................................................................................................

Sana sevgimi anlattıkça uzak durdun benden. Ben “Aşk” dedikçe, sen “Dur” dedin. Oysa ben gerçekten seviyordum seni. Bu yüzden içimdeki aşk fırtınasını durdurmam mümkün değildi. Söylemeden duramazdım ki sevgi sözcüklerini….ANLAMADIN…

Hayata dair ne varsa paylaşmak istedim seninle. Güleceksek birlikte, ağlayacaksak birlikte olmalıydı. Önümüze aşkımızın ışığını alıp bizim için aydınlattığı yolda hiçbir engele takılmadan inatla, cesurca, kokusuzca yürümeliydik. Ancak böyle yaşanırdı bir aşk çünkü. YAŞAMADIN…

Herkesin ayrı bir dünyası vardı biliyordum. Ama aşk ayrı dünyaları bir potada toplayıp yeni bir dünya yaratmak değil miydi? Yaratılan o dünyada kimsenin benliğini kaybetmeden ortak tutkuları, duyguları yaşamak değil miydi aşk? Her türlü çatışmaya rağmen, bir küçücük gülümseyiş, bir sıcacık bakışla unutmak değil miydi bütün kızgınlıkları? UNUTMADIN…

Ben seni kaybetme duygusunu taşırdım içimde. İncineceksin diye dokunmaya korkardım. Yokluğunu düşünmenin verdiği iç huzursuzluğuyla uykusuz geceler geçirirdim.sabaha kadar kırpmazdım gözlerimi de, sabah seni gördüğümde sanki saatlerdir uyuyormuşum gibi enerjiyle dolardım. Kıpır kıpır olurdu içim. Tarifi imkansız bir heyecan, bir yürek çarpıntısıyla sarılırdım sana. SARILMADIN…

Bir tohumdun sen yüreğime ektiğim. Kanımın deli akışıyla sulardım seni. Sevdamın ateşiyle ısıtırdım ayazda. Büyüyecek, bir filiz olacak, rengarenk çiçekler açacaktın. AÇMADIN…

Tenlerimizin buluşması bir ayine benzerdi benim için. Sonsuzlukta kayboluştu. Bedenlerimizin aşkın içinde erimesiydi. Yaşadığıma, hele seninle yaşadığıma şükredişti. Her seferinde yeniden doğuştu. DOĞMADIN…